MERHABA ZİYARETÇİ HOŞ GELDİNİZ

Hakkımızda

 

Kahve Sandalı Türk Kahvesi ve aromalı çeşitleri, yöresel nitelikli kahveler, salep, sıcak çikolata üretimi, bitki çayları, kakao, çikolata, espresso bazlı kahveler, sıcak, soğuk içecekler alanında faaliyet göstermektedir. Kalitenin, en iyiye ulaşma arzusuyla eşdeğer olduğunu düşünüyoruz. Seçilmiş nitelikli ürünleri en uygun fiyat anlayışıyla sunuyoruz.

MİSYONUMUZ

Hijyenik ve nezih, seçilmiş kaliteli ürünlerle, müşteri memnuniyetini en üst düzeyde tutmaktır.

VİZYONUMUZ

Toplumsal sorumluluğun bilincinde, çevreye duyarlı, değer yaratma arzusuyla, kalitenin sektördeki tanımını yansıtan, Ülkemizde ve Dünyada tanınan, her gelir düzeyine ve her yaşa hitap eden, saygın bir firma olmaktır.

KAHVE HİKAYEMİZ

Dedemin İzmir Kemeraltı’ndan her defasında az miktarda (tahminim 150-200 gram) aldığı yeşil çekirdek kahveyle başlar. Sanırım o zamanlar kahvenin fiyatı çok yüksekti ki, Dedem kıtlık çıkaçakmış gibi her erzağı en az 6 ay yetecek kadar aldığı halde yeşil çekirdek kahveyi az alırdı. Bir keresinde gördüğüm yeşil çekirdek kahvenin rengi koyu yeşildi, üzerinde de siyah noktalar vardı. Anneannem bazende Dayım yeşil çekirdek kahveyi tavada başından hiç ayrılmadan sürekli sallayarak kavururlardı. Evin içi mis gibi kahve kokardı. Bizde başlarında seyrederdik, nedense çok yaklaştırmazlardı yanlarına, kavrulan kahvelerin etrafa yayılması gereken kabuklarını hatırlamıyorum.  Şimdi düşünüyorum acaba kabuklarını geliştirdikleri bir yöntemle çıkarıp mı kavuruyorlardı, yoksa ben hiç göremedim mi? Kavrulmuş kahveler farklı boylarda, renkleri genelde açık kahverengi olurdu, bir keresinde hepsi siyaha yakın koyu kahverengiydi. Akşam yemeğinden sonra kahve değirmenini elimize tutuştururlardı. En büyük bendim ısrarlara rağmen kahve değirmenini kaptırmazdım. Kollarım kopar yinede devam eder, kimseye sezdirmezdim. Arada ‘’doldu bu’’ dediğimde, Dedem kahve değirmeninin içini açar ‘’ daha bir fincanlık bile öğütmemişsin ‘’ der ve ben hemen elinden alır, kahve çekmeye tekrar başlardım. Daha sonraları adalet ve eşitlik duygum gelişti, bu çok önemli görevi kardeşim ve kuzenlerimle paylaştım. Haliyle sıra kahve içmeye gelirdi ve bize ‘’kahve içerseniz bıyıklarınız çıkar’’ denirdi. Yakıştırmasak da yanmış odun kömürlerinden birbirimize bıyık yapar, gülüşür, hemen yıkardık. Kendimizi bıyıklı görmeye aşinaydık. Bizim isteklerimize dayanamaz yarım fincan şekerli, soğuk kahve verirlerdi. Zevkle, aramızda ağzını buruşturanlar olsada, artık büyüdük, büyüyoruz edalarıyla içerdik. Çünkü kahve büyüklerin içtiği bir içecekti. İçtikten sonra kahvenin telvesinden bıyık yapar, aynaya bakar, daha sonra yüzümüzü göstermemek için kaçışmaya başlardık. Dayım kahveyi çok severdi, birlikte olduğumuz zamanlarda Kaynak Kahve diye adlandırdığı bir kahve pişirme yöntemi vardı. Banada öğretti. Bakır cezveye şekeri, kahveyi, suyunu katar çok kısık ateşte bakır çay kaşığıyla sürekli çok yavaş karıştırarak köpüğü taşacak noktaya gelesiye kadar pişirirdi. İki defada bana yaptırmıştı. Birisinde köpüğünü taşırdım, birinde de köpüksüz olmuştu. Çok üzülmüştüm. Kahvelerimizi alıp dökmeden yavaş yavaş gıcırdayan tahta merdivenli çatı terasına çıkar, Bayraklı’dan İzmir Körfezi’ni seyreder, keyiflenirdik. Dayım kahveyi höpürdeterek içer, ağzı kulaklarına varır, çok mutlu olurdu. Anneannem kahveyi buzdolabında cam kavanozda saklar, içine iki adet kesme şeker atardı. Kahvenin tadının, aromasının buzdolabında bozulduğunu, o enfes kokusunun çabuk kaçtığını keşfettiğim halde Anneanneme kahveyi buzdolabına koymaması gerektiğini hiçbir zaman söylemedim. Her gittiğimde elimle koymuş gibi kahveyi bulurdum. Annem evimizden hiçbir zaman kahveyi eksik etmezdi. Her Karşıyaka’ya gittiğinde Küçük Avcı’dan kahve alırdı. Misafir için her zaman hazırlıklı olmak gerekirdi ve taze çekilmiş kahve verilmesi gerekirdi. Bazen kalabalık gelecek olan misafirler için Annem yetmeyebilir diye Küçük Avcı’dan kahve almaya gönderirdi.  Ses çıkarmadan koşa koşa gidip alır gelirdim. Alaybey’de Ala Kuru Kahveci açılınca bize acıyıp Ala’ya göndermeye başladı, mesafe çok kısalmıştı. Anneme göre kahve ya Küçük Avcı’dan yada Ala’dan alınmalıydı. Eskiden komşular arasında rahatlıkla ani biten şeker, tuz, soğan, odun, kömür gibi ihtiyaçlar, en çokta kahve istenirdi. Şimdi kahveciyiz güya karşı komşumuz Gülseren Teyze’den tek istediğimiz ihtiyaç kahve.

Şimdi özenle ve itinayla seçtiğimiz kahveleri, her defasında yeni bir heyecan ve coşkuyla kavuruyoruz. Kahvemizi keyifle içiyor, çıkan sonuçlara hep şaşırmaktan kendimizi alamıyoruz.

Sizleride bekleriz.

Kahve; bizim için bir serüven, hayal, yolculuk, kaçış, rüya, yenilik, vazgeçilmez, macera, ziyafet, merak, heyecan.....

Sizin için?